Jasełka – Gdy Bóg podróżuje koleją

Permalink 1

Przedstawienie bożonarodzeniowe

Przedstawienie to przygotowane przez Koło Teatralne, którego opiekunem jest Siostra Ewa mieliśmy okazję widzieć w naszej szkole w czasie tradycyjnego opłatka z udziałem Biskupa, uczniów z rodzinami oraz pracowników szkoły w niedzielę 19 grudnia 2005. Powyżej zdjęcia z tego przedstawienia wykonane przez Księdza Katechetę.

OSOBY:

– Józef (J) – Kobieta w kapeluszu (KK)

– Maryja (M) – Mężczyzna z aktówką (MA)

– Archanioł 1 – „Mikołaj”(Mik 1)

– Archanioł 2 – „Mikołaj”(Mik 2)

-Archanioł 3 – Reporterka 1

-Archanioł 4 – Kolejarz

– Aniołki (4) – Reporterka 2

– Młody chłopak (MC)

 

Pojawia się w mroku sceny ze światłem w ręku

Ar. 3

Jak często trzeba tracić wiarę

urzędową

nadętą

zadzierająca nosa do góry

asekurującą

głoszona stąd dotąd

żeby odnaleźć tę jedyną

tę, która jest po prostu

spotkaniem po ciemku

kiedy niepewność staje się pewnością

prawdziwą wiarę, bo całkiem nie do wiary. (J. Twardowski)

 

I NIEBO

Ar.2 i Ar.3

Archanioły tańczą, szukając….

Ar 1

Aniołki! Aniołki! Aniołki!!!!!!!!!!!!!!

Gdzie one są?………. Gdzie się znowu zapodziały.?

Zawsze gdy trzeba coś szybko zrobić jakby zapadają się pod niebo.

Szykuje się poważne przedsięwzięcie a tu aniołków jak na lekarstwo.

Wszystko trzeba przygotować, bo Bóg umiłował świat tak bardzo, ze Syna dał, by każdy kto wierzy nie zginał, ale miał życie.

Aniołki budzą się ze snu.

A1

No, nie na żarty tym razem.

 

A2

Wygląda na to, że sprawa jest poważna.

A3

Lepiej się odnajdźmy zanim naprawdę się zacznie zamartwia.

A4

Trzeba się zabrać do roboty…! Koniec z niebieskim leniuchowaniem.

– Aniołki zabierają się do pracy: trzepią poduszki, czyszczą dzwoneczki, posypują choinkę „śniegiem”, zawieszają gwiazdki

A1

Jak myślicie, czy Szef wszystko dobrze przemyślał?

A2

Oj, przemyślał…a co ty sobie myślisz..

A3

A mnie się zdaje, że to nie jest zbyt rozsądna decyzja.

A4

Rozsądna jak rozsądna, ale ryzykowna to z pewnością… Od początku pachnie mi to dużym ryzykiem… No, bo pomysł z tajemniczym poczęciem tej kobiety – jak Jej tam – Maryi….hm….grube ryzyko….

A2

Dobrze, że chłopak – Józef – zdaje się ma na imię rozumie, że są na świecie sprawy, o których nie śniło się filozofom.

A1

Filozofom się nie śniło, ale Jemu się przyśniło.

A3

Ryzyko..też tak sądzę…., co to za przyszłość: Syn Cieśli…żadnej pozycji w społeczeństwie!

A2

I podróże…przecież są plany, że Oni mają być cały czas w drodze…

A1

Kiedy sobie odpocznie…. droga do Betlejem, potem droga do Egiptu..i jeszcze wiele innych dróg.

A4

Żeby tylko dzwonki na czas wyczyścić, jak zadzwonimy ludziom w uszach, zaraz wszystko stanie się jasne, drogi się wyprostują.

 

 

A1

..i choinki zaświecimy dla jasności sprawy…..

żeby tylko Go przyjęli, bo inaczej wszystko na nic…..

A2

Patrzcie tylko co tam się dzieje!!!!!!!!

Anioły wdrapują się na drabiny.

II DWORZEC KOLEJOWY

Wchodzą Józef i Maryja – Ona brzemienna, siadają na ławce, czekają w milczeniu, mają walizkę…

Po chwili przychodzi młody człowiek z plecakiem, gitarą.

MC

Dobry wieczór….. Odjechał już pociąg do Krakowa?………. W tym kraju i w taki dzień nigdy nic nie wiadomo!!!!!! (jest poirytowany)

J

Tak, zdaje się, że kilka minut temu zapowiadano odjazd…. z peronu trzeciego..Odjechał zatem.

MC

Z trzeciego????????? Zawsze jestem nie w tym miejscu, gdzie potrzeba! Nigdy nie jestem tam, gdzie powinienem być! Tak jest zawsze…i znowu klapa..odjechał… Mam kłopot…heheheh…..

M

Pan ma kłopot, że pociąg odjechał czy, że szuka Pan miejsca dla siebie w życiu?

MC

Co Pani z tym „PAN, PAN”… Jestem po prostu gówniarz….tak mi mówi mój Ojciec przynajmniej od jakiegoś czasu….Zawadzam w życiu, a Pani do mnie takim językiem….eeeeeeeeeeeeee…Bez przesady!!!!!!!!! A poza tym, co to za różnica?

M

Myśli Pan pewnie, że Ojciec ma absolutną rację, że nikomu Pan nie jest w życiu potrzebny.

MC

To małe ma szczęście! Wasze Dziecko ma szczęście, bo Wy, pewnie nigdy tak mu nie powiecie.

J

Wie Pan, ludzie w życiu mówią różne słowa, w które niekoniecznie wierzą i nie warto zaraz brać wszystko do serca. A Jemu my tego nigdy nie powiemy, ale inni powiedzą aż za dużo słów….

 

 

MC

Łatwo się mówi….. Macie siebie, pewnie dom, dziecko w drodze…., a ja jadę do kumpla….i może u niego w domu zaczepię się na święta….. potem….. nie wiem co będzie.

Przychodzą mężczyźni przebrani za Mikołaje.

MIK 1 i 2

Ależ się człowiek musi narobić!

MC

Co Panowie tak narzekają?

MIK 1

Teraz to już nie te czasy! Dzieciaki inne, wymagające, rodzice inni! Wczoraj byłem tylko w jednej sympatycznej rodzinie, choć wcale się nie przelewało….to było widać… Dziewczynka ucieszyła się woreczkiem cukierków i małego Aniołka jej dorzuciłem – od firmy – ma się rozumieć!

MIK 2

Jestem taki styrany, a w domu żona czeka żebym obsadził choinkę i psa na spacer wyprowadził, bo piekła cały dzień placki… Czasu nie miała….Ach takie święta!

Tyra człowiek i tyra i nic z tego nie ma. Nawet nie wiadomo po co to robi?………….

Stale tylko: Wesołych Świąt! Wesołych Świąt! Niech wam fortuna sprzyja! Worka pieniędzy, wygranej na giełdzie! W kółko to samo…jak papuga….

M

Może życzenia nie takie? Może nie to jest ważne?

MIK 1

A bo to czas jest żeby się zastanawiać, co ważne?

Przychodzi małżeństwo dobrze sytuowane

KK

Mówiłam Ci, żeby nie odkładać świątecznych zakupów na ostatnią chwilę.

MA

Nie denerwuj się kochanie! (po chwili dodaje). Czy zastanowiłaś się już, co kupimy naszemu Maciusiowi? Może strój Batmana na początek?

KK

Ależ Misiu, przecież Maciuś ma już czternaście lat. Myślę, że lepsze będą gry komputerowe.

MA

Masz rację. Najlepiej kupmy kilka. Jak siedzi przed komputerem, nie zadaje tych głupich pytań: Co to jest szczęście? Czy warto jest przebaczać? Skąd się biorą sny? (zastanawia się)

A tak swoją drogą…. po kim on to ma?

 

KK

Jak to po kim? Po twojej matce. To dlatego do niej nie jeździmy, bo psuje chłopakowi w głowie.

Zobacz, jacy dziwni ludzie…Tacy ubodzy….Ciekawe dokąd jadą w taka noc…

 

MA

Zapytam. (podchodzi do Józefa i Maryi)

Przepraszam, dokąd Państwo jadą? Może pojedziemy jednym pociągiem?

J

Jedziemy do Człowieka…..

KK

Nie słyszałam o takiej miejscowości… To daleko stąd?

J

To najdalsza droga ze wszystkich dróg w tę noc.

MA
Kochanie, to jacyś dziwni ludzie.

Józef i Maryja odchodzą….

Na dworcu pojawia się reporterka radiowa

R

Witam Państwa bardzo serdecznie w programie – Czy Bóg dzisiaj jeździ koleją? Czyli świąteczne dworce.

Jestem na peronie czwartym i zaraz dowiemy się dokąd jadą podróżni tak późno, tuż przed wigilią? Dokąd chcą dojechać, o czym marzą?

Podchodzi do chłopca

R.

Przepraszam Pana, Pan wybrał się w daleką podróż sądząc po bagażach.

MC

A co to kogo obchodzi dokąd jadę. Nikogo to nie interesuje i niech tak zostanie. Żadna podróż nie jest zbyt daleka, by odjechać od …a zresztą.!!!!!!!!!

R.

A Państwo?

KK

Witamy słuchaczy. Jest nam niezmiernie miło, że możemy tą droga przesłać pozdrowienia naszym kochanym krewnym i naszemu Synowi. Mój mąż i ja właśnie wracamy…

MA

….nie jedziemy daleko. Wybraliśmy się po zakupy przedświąteczne, a teraz tylko powrót.

R.

Co dla Państwa jest najważniejsze w Święta?

KK

Rodzinna atmosfera, ciekawe prezenty i ubieranie choinki.

R

Czy wybierają się Państwo na Pasterkę?

MA

Pracujemy tak ciężko. W święta chcielibyśmy odetchnąć. Z pewnością zostaniemy w domu. Jeszcze nie mamy sprecyzowanych planów..Może też wyjedziemy na narty do Zakopanego…

Reporterka podchodzi do Mikołaja.

R

A Pan? Widać, że okres przedświąteczny dał się we znaki.

MIK 1

Tak. Tak…dał się…szkoda tylko, że takie marne grosze za to….

R.

No, ale radość dzieci…nic nie znaczy?

MIK 2

Radość dzieci….Tak….. no, może …ech…pewnie znaczy..

R

Jakie ma Pan marzenia związane ze świętami?……..

MIK 1

Ze świętami…..co? W tym roku?……… No żeby się ten Pan Bóg narodził…wreszcie..

R

Dziękuję Państwu za chwilkę rozmowy. Łączymy się z naszym reporterem w innej części miasta..halo….

Odchodzi.

R 2

(do osób na widowni, do konkretnych osób…)

– Przepraszam Panią…czy W Pani domu zakończyły się już przygotowania do Świąt?

– Co Pani chciałaby dostać po choinkę?

Czego pani życzy wszystkim na te Święta?

R

Dziękuję Państwu za chwilkę rozmowy. Łączymy się z naszym reporterem w innej części miasta..halo….

Odchodzi.

MC

Głupie gadanie, które i tak niczego nie zmienia.

MIK 2

Cóż. Taki ma już zawód.

Przechodzi kolejarz.

K

Czy słyszeli Państwo komunikat? Pociąg nie odjedzie. Wypadek na torach…..

KK i MA
Co?????? To oburzające!!!!!!!

K

Mogą Państwo poczekać tutaj, albo wejść do dworcowej kaplicy, w taka noc pewnie będzie otwarta.

MIK 1

Też coś!

MC

No to się doigraliśmy…. Skończyło się rumakowanie. Nici ze spotkania z kumplem….

MA

A gdzie Ci Państwo, co jechali do Człowieka?…………

MIK 2

Pewnie się rozmyślili… Mówili poza tym, że to daleko gdzieś….

MA

A jednak są.

KK

Czy Wasz pociąg także nie pojedzie?…………

M

Nasz pociąg….Właśnie jesteśmy na miejscu…..Józefie, dojechaliśmy!!!!!!!!!

J

Tak, Mario (Józef otwiera walizkę, w której jest siano, Maryja składa Jezusa na sianie w walizce)

III NIEBO NA ZIEMI

Ar. 4

Zdarzyć się może wszędzie: na ulicy, w sklepie, w parku, kolejce po znaczki pocztowe….

Zdarzyć się może wszędzie owo najważniejsze spotkanie w życiu.

Ono przywraca wzrok.

Ono nadaje sens.

Ono przynosi pokój, którego świat dać nie może.

Spotkanie to pokaże Ci, że jesteś chciany i szukany, a będzie to spotkanie na środku drogi, niby przypadkowe, niby mimowolne, spotkanie na Twojej i Jego drodze.

 

Biblioteka Zespołu Szkół Urszulańskich w Rybniku

Jasełka

Jasełka

No Comments Yet.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *