Jasełka dla gimnazjum – Gwiazda Betlejemska

Permalink 0

GWIAZDA BETLEJEMSKA

Jasełka dla gimnazjum

Osoby:
Maryja i Józef – postacie w strojach właściwych tamtej epoce
Chór – kilkuosobowy
3 Osoby – powitanie
2 Osoby – o szkole, stopniach
1 Osoba – o akcji charytatywnej
Chłopiec z Dziewczyną – o pierwszych uczuciach
Uczeń ze szwedką – o pomocy i szczęśliwych zbiegach okoliczności
1 Osoba – „Młody Ekolog”
3 Chłopcy – o rodzinie i nie tylko
1 Osoba – o współczesnym tańcu
1 Osoba – „Starsza siostra bliźniaków”
1 Chłopiec – zdobywca dyplomu
2 Osoby – o modzie i potrzebie
2 Osoby – o współczesnych środkach łączności
1 Osoba – narrator

Chór – kolęda „Cicha noc”

Narrator – Gwiazda betlejemska obwieściła niegdyś czas i miejsce: ponad 2000 lat temu, miasteczko Betlejem (czyli „Dom Chleba”) w Ziemi Judzkiej stało się jedynym i niepowtarzalnym miejscem na ziemi, a Pasterze – zupełnie nieświadomi swojego wyróżnienia – pierwszymi przedstawicielami Nowego Ludu Bożego, Obywatelami Nowego Czasu, który rozpoczynał się tak cicho i skromnie, że gdyby nie ta Niezwykła Gwiazda, być może… pozostałby niezauważony.
Dzisiaj – po upływie dwudziestu wieków – wyposażeni w całą wiedzę teologiczną przekazywaną przez Kościół, wiemy że Jezus Chrystus rodzi się wszędzie, gdzie ktokolwiek oczekuje Jego przyjścia. Dzisiaj – mocą wyobraźni – przenosimy miejsce pierwszych odwiedzin ludzi u Świętej Rodziny do Polski, do naszego miasta, do naszej szkoły, a zamiast pasterzy podejdą do Żłóbka nasi koledzy i koleżanki. Posłuchajcie sami, co mają oni do powiedzenia Bożemu Dzieciątku.

Chór (śpiewa na melodię „Przybieżeli do Betlejem”)

  1. I. Do Betlejem nie dojdziemy przed Świętem,
    aby złożyć niski pokłon Dziecięciu.

Chwała na wysokości, chwała na wysokości,
a pokój na ziemi.

  1. II. Więc, zaprośmy Świętych Gości do szkoły,
    powitajmy Ich z radosną pokorą.

Chwała na wysokości…

III. Na pamiątkę tamtej Nocy Przedziwnej,
pobyć chcemy w kręgu Świętej Rodziny.

Chwała na wysokości…

  1. IV. Jej obecność niech nas dzisiaj uświęci,
    Łask obfitych niech udzieli nam Jezus.

Chwała na wysokości…

  1. V. Dar swój każdy przygotował dla Pana,
    bo niedobrze jest „z pustymi rękami”.

Przyjmij, co posiadamy, przyjmij, co posiadamy,
a dobro w nas zasiej.

Chwała na wysokości…

Następuje powitanie Świętej Rodziny:

  1. I. Witaj, Maryjo z rodu Dawida, Najświętsza Panno, Matko łask pełna!
    Gościć bezdomną Świętą Rodzinę, to dla nas zaszczyt i radość wielka.
  2. II. Witaj, Jezusie od Boga dany, z Ducha poczęty Synu Maryi.
    Prawdę i Dobro przynosisz światu, chcesz go uświęcić przez Swoją Miłość.

III. Witaj Józefie, Mężu roztropny, Ojczymie Święty, Głowo Rodziny!
Ty tajemnicę Bożego przyjścia poznałeś pierwszy, wyznałeś czynem.

Narrator – Przyszli tu do Was uczniowie nasi – jak pastuszkowie niegdyś – z pokłonem.
Ty ich wysłuchaj, Jezu, z uwagą, kiedy Ci będą mówić o sobie:
o swych nadziejach i dokonaniach i również o tym, czego się boją.

Wchodzą Dwie Osoby z wyciętymi z kartonu ocenami 1, 2, 3, 4, 5, 6 i z makietą „Dzienniczka ucznia”

  1. I. Panie Jezu, Ciebie szkoła ominie.
    Ty masz w sobie mądrość Bożą od zawsze,
    ale w szkole się pojawiasz natychmiast,
    gdyby ktoś z uczniów, będąc w opałach,
    Ciebie wzywa pilnie na pomoc:
    „Jezu Święty, jak to rozwiązać?”,
    innym razem – przy mapie świata –
    „Jezu, ratuj!… Morze Sargassowe?”
    A zgodnie z obietnicą: „gdzie dwoje lub troje…”
    Jesteś obecny, gdy młodzież się modli,
    rozważa treści Twojej Ewangelii,
    poszukuje swego miejsca w Kościele.

Razem – Przyjmij w darze nasze oceny.

składają przy Żłóbku swoje oceny

  1. II. Ty, który pokój przynosisz światu,
    w czasach dzieciństwa, wśród rówieśników, byłeś na pewno taki przykładny
    że Twoi mądrzy, święci Rodzice
    mogli się zawsze przed ludźmi szczycić,
    słysząc wokoło tylko pochwały.

Razem – I choć „Dzienniczek”, na dobrą sprawę,
to rzecz poufna, przyjmij go, Jezu, na dowód skruchy i znak poprawy.

z głębokim szacunkiem składają pokłon, pozostawiają przy Żłóbku „Dzienniczek ucznia” i odchodzą

wchodzi Postać z makietą monety „1 grosz” w ręce

Panie Jezu, nasza szkoła niedawno brała udział w akcji dobroczynnej.
Jasna sprawa, że komuś ta nasza ofiarność pomoże przetrwać zimę, czy – kupić zeszyty…
co – i komu – to już nie jest ważne.
Ty nas uczysz, Ty nam przypominasz o potrzebie dzielenia się dobrami z bliźnim
– z poszkodowanym, pominiętym Bratem.
I choć uczniowie – naród niebogaty, ale – życzliwy i z wyobraźnią,
teraz wiesz, że możesz na nas liczyć.
Pobłogosław ten grosz symboliczny na szczęśliwy początek przyszłych darów.

z pokłonem składa przy Żłóbku grosz i odchodzi

Podchodzą Chłopiec z Dziewczyną. Ona – z jedną różyczką w dłoni

Dziewczyna – Panie Jezu, Twoja miłość ogromna
ogarnęła świat cały, ogarnia nas wszystkich.
To z Niej biorą początek ludzkich uczuć płomyki.

Razem – Popatrz na nas, stojących tu dzisiaj przed Tobą:
koleżanka z kolegą. Bardzo się lubimy.

Chłopiec – Ona mi się podoba.

Dziewczyna – On jest bardzo miły. Czasami go podziwiam.

Razem – Spotykamy się często.
Pomagamy sobie w lekcjach i różnych pracach,
ale gdyby nas ktoś przyłapał, to się może narobić z tego wiele hałasu.

Jedno z nich – … telefony do domu… ostrzeżenia… rozmowy… totalny… żenujący brak zaufania, czy aby na pewno dbamy o ludzką godność.

Razem – Weź w opiekę nasze serca, Panie!
Strzeż naszych myśli, słów… każdego kroku.

Dziewczyna kładzie na białej pieluszce Dzieciątka trzymaną w ręku różyczkę,                                           oboje składają pokłon i odchodzą

Wchodzi Uczeń niosący kulę ortopedyczną (szwedkę)

Panie Jezu, wybacz, że ze szwedką, ale życie różnie nas doświadcza.
I mimo wszystko, (tylko Ty się nie śmiej), dziękuję Ci serdecznie za ten mój szpital,
bo ominęły mnie aż dwa sprawdziany i najważniejsze, tam poznałem Anię.
A lekarze, to ludzie o wielkim sercu i gruntownej wiedzy.
Przyjmij ode mnie jako wotum szwedkę.
Anię przedstawię Tobie na Pasterce.

przyklękając, kładzie przy Żłóbku kulę i wychodzi

Chór (śpiewa kolędę, np. „W żłobie leży”)

Do Żłóbka podchodzi Młody Ekolog z chlebem w dłoniach

Dziecię Boże, Tobie ziemia Ojca – po ludzku nazywając „Twoja Ojcowizna” –
jest we wszystkim bliska i droga.
Wszystko to, co On stworzył: drzewa, ptaki i kwiaty polne i zwierzęta wszelkie i to, co ukrył w ziemi i w głębinach morza i człowieka – istotę rozumną i wolną –
Boża Miłość podtrzymuje w istnieniu,
Jego wola pragnie ochronić, zachować w wiekach.
I chociaż dzisiaj od nas niewiele zależy, pragniemy Cię zapewnić, Panie Jezu,
że kochamy Waszą-Naszą Ziemię i że zawsze bronić jej będziemy.
Przyjmij Dar Ziemi-Matki, dar bezcenny, który – dzięki pracy – stał się Chlebem.

składa pokłon, całuje Chleb i oddaje go św. Józefowi; odchodzi

Wchodzą Trzej Chłopcy – raczej poważni, sprawiający wrażenie dojrzałych

  1. I. Panie Jezu, Ty – to masz dobrze: Mama, Ojczym… pełna rodzina.
    Poza Tobą – Oni świata nie widzą,
    w Nazarecie – macie swój domek, w którym pokój mieszka i miłość.
    Kiedy będziesz rozdawać łaski, nie pomijaj rodzin zastępczych.
    One Twojego światła i mądrego ciepła potrzebują więcej i częściej.
  2. II. Mój tata wczoraj znów stracił robotę. Mama bezgłośnie płakała ukradkiem.
    On – rozżalony – naglę w stół rąbnął swoją silną… nieprzydatną pięścią:
    „przestań, żono, płakać… jak rany! No, daj spokój… przestraszysz dzieci.
    Mam przeczucie, że znów coś znajdę”.
    Strasznie szkoda mi mojego taty. Pomóż mu, bardzo proszę, Panie Jezu!

III. Panie Jezu, wiesz, że piłka nożna to gra dla twardych chłopców i pasja milionów.
A mnie na meczu jakiś dryblas obcy chciał zabrać szalik! Musiałem się bronić!
Jasne, nie wygrał… zgarnęli nas obu!
Ojciec, gdy przyszedł mnie zabrać, zzieleniał.
Nałożyli mi szlaban na wyjścia z domu i zatrzymali całe kieszonkowe.
Czuwaj nad kibicami na stadionach!

Razem – Jezu, strzeż nas w chwilach zagrożeń,
przyjmij w darze gorycz pierwszych doświadczeń.
Niech człowiek człowieka nie znieważa.

III kibic – Przyjmij ode mnie na pamiątkę… szalik!

składają pokłon, kibic składa swój dar i odchodzą

Wchodzi „balowo ubrana” Postać

Panie Jezu, o tańcu już Stary Testament mówi spokojnie, włącza do obrzędów. Dzisiejsza młodzież tańczy często, chętnie, lecz oczywiście, zupełnie inaczej. Moda się szybko zmienia – we wszystkim – i w tańcach! I dziś nie trzeba wcale specjalnej okazji.
Panie Jezu, spraw, by dyskoteki były miejscem bezpiecznym, godziwą rozrywką, by ludzka radość  i Twoja chwała odnajdywać się mogły w jednobrzmiącym rytmie, w harmonii ducha i ciała tak doskonałej, by młodzież trwała w kręgu Twoich błogosławieństw.

Postać składa w darze płytę gramofonową lub kasetę i odchodzi

Chór (śpiewa kolędę np. „Gdy się Chrystus rodzi”)

Pochodzi do Żłóbka Starsza siostra bliźniaków z grzechotką.

Panie Jezu, Ty mnie teraz w kościele widzisz rzadziej niż kiedyś,
ale Ty się nie gniewaj i nie obrażaj.
Tobie Mama kołysanki śpiewa, Ciebie Aniołowie zabawiają,
Święty Józef Was Oboje strzeże, a Bóg Ojciec… sny posyła piękne.
A ja – starsza siostra Wojtka i Kasi – przecież to moje rodzeństwo,
juz od roku nie mam na nic czasu, lekcje przeważnie odrabiam „po łebkach”,
A w niedzielę…
Trudno być dobrą córką i starszą siostrą i uczennicą w jednej osobie,
bez Twojej pomocy i Twojej łaski.
Zmienię to, Panie Jezu, a Ty mi pomóż, bo bez Ciebie… pewnie nie potrafię.
Od bliźniaków przyniosłam Ci w darze grzechotkę.

składa nieśmiało swój dar i odchodzi

Postać Chłopca (ucharakteryzowana na narkomana)

Twoja Gwiazda na wysokim niebie zabłysła niezwykłym blaskiem, niepodobna do żadnej innej,     a tym bardziej, do złudnych iskier migających czasami w mojej wyobraźni. Boję się złożyć Tobie obietnicę, że „nigdy więcej”, ale popatrz, Jezu, na moje ręce: nie potrafią już grać na pianinie…        i modeli samolotów sklejać jak dawniej…

 

Jasełka

Jasełka

No Comments Yet.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *